Nie należy natomiast piperyny łączyć z inhibitorami lipazy (np. z preparatem Alli), bowiem dochodzi do silnej niestrawności i biegunki, a nawet ostrego zapalenia jelit.

Wydolność organizmu
Wyciąg z pieprzu czarnego oddziałuje bardzo pozytywnie na wydolność fizyczną i psychiczną organizmu. Zwiększa odporność na bodźce bólowe, przyśpieszają eliminację kwasu mlekowego z mięśni  (dzięki temu nie tworzą się przysłowiowe zakwasy w mięśniach).
Poprzez zwiększenie wchłanialności składników odżywczych pośrednio wpływa na  rozbudowę tkanki mięśniowej.
Podnosi tonus mięśni czyli lekkie fizjologiczne napięcie mięśni szkieletowych, które powstaje poprzez niewielkie impulsy nerwowe wytwarzane przez móżdżek. Wysoki tonus mięśniowy kształtuje sylwetkę i daje wrażenie jędrności ciała.  Nic więc dziwnego że wszyscy sportowcy chcą więc aby był on wysoki.
Pośrednio zwiększają syntezę białka strukturalnego mięśni.
Piperyna również wzmagają koncentrację i pogłębiają gotowość psychiczną do dużego wysiłku fizycznego
Podnosi temperaturę ciała tym samym wzmaga metabolizm, ale równocześnie podnosi anabolizm białek (przyswajanie białek, budowę tkanki łącznej właściwej i mięśniowej poprzecznie prążkowanej).

Oddziaływanie na skórę – kosmetyka, dermatologia.
W kosmetyce ekstrakt z pieprzu stosowany w bardzo małych ilościach zwiększa penetrację i przyswajalność przez skórę cennych składników aktywnych do głębszych warstw skóry, które z natury ciężko wprowadzić. Dzieje się tak, ponieważ jako substancja o charakterze tłuszczowym zwiększa płynność bariery lipidowej naskórka, która dzięki temu staje się bardziej przepuszczalna dla składników aktywnych.
Nowe badania potwierdziły, iż już 0.01% ekstraktu z pieprzu zwiększa o 30% przezskórną biodostępność trudno przyswajalnych ekstraktów roślinnych, w tym bardzo zdrowych polifenoli z zielonej herbaty.
Prace badawcze Dowiodły, iż ekstrakt z pieprzu stosowany w zalecanych stężeniach jest całkowicie bezpieczny w zastosowaniu zewnętrznym i nie powoduje podrażnień ani zaczerwienienia skóry.
Co ciekawe pomaga w leczeniu bielactwa. Piperyna, wykazywała dużą aktywność pobudzania rozwoju melanocytów. Badania dają podstawę do przypuszczeń, że zarówno wyciągi z owoców pieprzu czarnego jak i sama piperyna, znajdą zastosowanie w stymulowaniu rozwoju ludzkich melanocytów, stając się lekami pomocnymi w terapii leczenia bielactwa.

Piperyna dodatkowo  
Wzmaga diurezę czyli działa lekko moczopędnie.
Uchodzi za jeden z afrodyzjaków.
Poprawia krążenie krwi tym samym znacznie polepsza ukrwienie tkanek.
Działa antydepresyjnie w stanach przewlekłego stresu.
Naukowcy z Uniwersytetu Comensus udowodnili, że piperyna obniża ciśnienie krwi.
Działa antydepresyjnie i polepsza proces myślenia.
Ma  również niezwykłe właściwości przeciwutleniające i przeciwnowotworowe.

Dawkowanie
Zaleca się zażywanie od  5 do10 mg 1-2 razy dziennie przez 3 miesiące; potem przerwa 1-2 miesiące i leczenie wznowić.
W obrocie handlowym są liczne preparaty zawierające wyciąg z owoców pieprzu standaryzowany na zawartość piperyny (50-90%, rzadziej 95%) oraz czystą piperynę (Piperine).
Olejki eteryczne z czarnego pieprzu pomagają w leczeniu przeziębienia, kaszlu oraz łagodzą bóle mięśniowe. Aby zrobić przeciwbólową miksturę, wystarczy do pół litra spirytusu wsypać 20 łyżeczek czarnego pieprzu i pozostawić na 24 godziny do naciągnięcia. Tą miksturą należy smarować wrażliwe miejsca.
Picie kilku łyżek pieprzowego wywaru obniża gorączkę. W 1/2 litra wody gotujemy równe ilości pieprzu i cukru np. po dwie łyżki, aż do osiągnięcia około 200ml wywaru.

 

BIBLIOGRAFIA
Kowalczyk B., Bielactwo nabyte, ŚUM, Katedra i Zakład Botaniki Farmaceutycznej i Zielarstwa w Sosnowcu
Przybył A. K., Gładysz M., Grajewski J., Związki pochodzenia naturalnego w chemii medycznej., Poznań 2011
Shoba G., Joy D., Joseph T., Wpływ piperyny na farmakokinetykę kurkuminy u zwierząt i ochotników. Planta Med. 64 (1998).
Różański H., Piperyna i jej działanie. Piperyna w suplementach. www.rozanski.li
www.laboratoriumurody.pl
www. Panacea.pl   Bielactwo nabyte

Czytaj więcej »
  • Czy preparaty multiwitaminowe są skuteczne w leczeniu chorób serca?

    on | in Ciekawostki | by | with No Comments

    Wyniki badań opublikowane na łamach ,,Journal of the American Medical Association” dowiodły, iż codzienne stosowanie preparatów multiwitaminowych nie ma żadnego wpływu na redukcję ilości udarów mózgu, zawałów mięśnia sercowego czy zmniejszenie śmiertelności spowodowanych schorzeniami sercowo – naczyniowymi. Eksperyment rozpoczęto w 1997 roku i kontynuowano aż do 2011 roku. Jednej grupie obserwowanych podawano preparaty witaminowe, drugiej zaś placebo. Niestety w jednej i drugiej grupie nie zauważono żadnych zasadniczych zmian w ilości incydentów ze strony układu sercowego.

    Czytaj więcej »
  • Diety białkowe

    on | in Diety | by | with No Comments

    Dieta wysokobiałkowa – jak sama nazwa wskazuje polega na podwyższeniu ilości spożywanego białka przy jednoczesnej redukcji ilości węglowodanów i tłuszczy. Fundamentem jest tutaj dieta podstawowa z rozszerzeniem jej na proteiny.
    W praktyce oznacza to podaż białka na poziomie 1,2g do 2g na kilogram masy ciała, czyli przy masie równej 70 kg zaleca się spożywanie od 84 do 160g białka dziennie. Należy również pamiętać, że białka powinny mieć wysoką wartość biologiczną, czyli zawierać niezbędne aminokwasy w proporcjach zaspokajających potrzeby ludzkiego metabolizmu.
    Są nimi:

    • białko mleka
    • białko serwatki (laktoalbuminy i laktoglobuliny)
    • białko jaja kurzego

    W tej diecie bardzo ważną rolę odgrywa również białko zwierzęce takie jak mięso czy nabiał. Dostarcza ono wprawdzie wysokowartościowe proteiny, ma jednak przy tym tę wadę, iż zawiera dodatkowo niepożądane składniki, takie jak: tłuszcz, puryny czy cholesterol.
    Istotne by posiłki w tej diecie były lekkostrawne,  dotyczy to również sposobu ich przyrządzania, co zwiększa przyswajalność składników w nich zawartych (gotowanie w wodzie, na parze, duszenie, ewentualnie pieczenie).
    Taki model diety zaleca się najczęściej osobom w trakcie rekonwalescencji np. po przebytym zawale mięśnia sercowego, w chorobach wewnętrznych lub w stanach pooperacyjnych.

    Dieta niskobiałkowa – fundamentem tej diety jest dieta podstawowa, ale ze znacznie zmniejszoną zawartością białka, którego zapotrzebowanie nie powinno przekraczać 0,6 – 0,7 g na kilogram masy ciała. Zawartość pozostałych składników czyli, węglowodanów i tłuszczy nie powinna ulegać zmianie. Przy tej diecie warto zwrócić uwagę na wartość biologiczną białka. Najlepsze jest białko pochodzenia zwierzęcego, którego ilość powinna wynosić 2/3 zalecanego spożycia białka dziennie.
    Ograniczenie ilości białka polega na eliminacji z diety dużej ilości mięsa, roślin strączkowych, tofu, nabiału, smalcu czy margaryny. Zamiennikiem dla margaryny może być masło. Z racji eliminacji z diety w/w produktów zaleca się monitorowanie pod okiem specjalisty ilości soli mineralnych i witamin w naszym organizmie, gdyż mogą powstać ich niedobory.
    Ten sposób żywienia stosuje się głównie w takich schorzeniach jak: niewydolność nerek, wątroby, śpiączce wątrobowej i chorobie reumatoidalnej. Nie jest to dieta odchudzająca i nie ma mowy o stosowaniu jej u osób pragnących zrzucić zbędne kilogramy. Ten sposób żywienia jest przeznaczony dla osób mających problemy zdrowotne.

     

    Czytaj więcej »
  • Image: Orzechy brazylijskie

    | Produkty warte polecenia | | 1

  • Ppier nigrum

    Bioperyna – wyciąg z czarnego pieprzu (cz.1)

    on | in Naukowo o jedzeniu | by | with No Comments

    Czarny pieprz rozpala zmysły i zwiększa pociąg płciowy, pobudza apetyt, rozszerza naczynia krwionośne, ożywia ciało, przyspiesza przemianę materii,

    a wszystko za sprawą piperyny, alkaloidu występującego właśnie w tej przyprawie. Im większa zawartość piperyny, tym bardziej „pieprzny pieprz”, ostry smak i intensywny aromat, a co za tym idzie – efekt, bo w miarę „jedzenia” pieprzu, apetyt rośnie. Ze względu na działanie afrodyzjakalne, po pieprz chętnie sięgają również kreatorzy perfum – do tej pory używano go głównie w perfumach męskich, ale ostatnio coraz częściej pojawia się także w damskich.

    Bioperyna – to kolejny z wielu  przykładów  substancji, które możemy przyjmować, aby uczynić działanie naszego organizmu znacznie sprawniejszym. Oczywiście wiąże się to przede wszystkim z o wiele lepszym zdrowiem – warto zatem jest się zainteresować tego typu produktami, bowiem dzięki nim można poczuć się znacznie lepiej. Jeśli ktoś szuka idealnego dodatku do swojej codziennej diety oraz świetnego suplementu na odchudzanie, to bioperyna jest czymś właśnie dla niego!

    Czym jest Bioperyna
    Jest to standaryzowany wyciąg z czarnego pieprzu (Piper nigrum Linne) lub pieprzu długiego (Piper longum), będący źródłem piperyny.
    PIPERYNA – organiczny związek chemiczny, alkaloid roślinny pieprzu czarnego (Fruktus Piperis Nigri), –  pochodna piperydyny. Nazwa  chemiczna związku to 1-piperoylpiperydinyna. Jest to substancja krystaliczna, raczej bezbarwna ale może być również kremowa przechodząca w żółtą. Rozpuszczalna w etanolu, chloroformie, eterze dietylowym, benzenie i pirydynie.

    Wzór sumaryczny i strukturalny piperyny:

    Wzor piperyna     Wzór strukturalny piperyny

    Właściwości  Bioperyny zostały zmierzone w badaniach klinicznych przeprowadzonych na grupie zdrowych wolontariuszy w USA. W badaniach tych mierzono poziom przyswajania 3 substancji należących do odrębnych kategorii:

    • substancji rozpuszczalnych w tłuszczach (beta karoten);
    • substancji rozpuszczalnych w wodzie (witamina B6);
    • substancji należących do grupy związków mineralnych (selenometionina);
    • przyswajania przy udziale bioperyny i bez jej udziału (grupa kontrolna);


    Stopień przyswajania beta karotenu, witaminy B6 i selenometioniny w przewodzie pokarmowym określono mierząc poziom badanych substancji we krwi.
    Porównując wyniki uzyskane w obu grupach: kontrolnej – gdzie wolontariuszom podawano substancje odżywcze bez bioperyny oraz w grupie, w której podawano je łącznie z bioperyną, stwierdzono w tej drugiej istotny wzrost przyswajalności substancji odżywczych. We wszystkich badaniach zastosowano dawkę bioperyny równą 5mg.

    Poziom absorpcji kształtował się następująco:

    • selenometioniny wzrósł o 30%,
    • beta-karotenu o 60%,
    • witaminy B6 nieco powyżej 60%.

    Przeczytaj cz.2 artykułu  »

     

    BIBLIOGRAFIA
    Kowalczyk B., Bielactwo nabyte, ŚUM, Katedra i Zakład Botaniki Farmaceutycznej i Zielarstwa w Sosnowcu
    Przybył A. K., Gładysz M., Grajewski J., Związki pochodzenia naturalnego w chemii medycznej., Poznań 2011
    Shoba G., Joy D., Joseph T., Wpływ piperyny na farmakokinetykę kurkuminy u zwierząt i ochotników. Planta Med. 64 (1998).
    Różański H., Piperyna i jej działanie. Piperyna w suplementach. www.rozanski.li
    www.laboratoriumurody.pl
    www. Panacea.pl   Bielactwo nabyte

    Czytaj więcej »
  • Image: Jednodniowy sok warzywny

    | Produkty warte polecenia | | 0

  • Koenzym q10 cz3

    Naturalne źródła koenzymu Q10 (cz.3)

    on | in Naukowo o jedzeniu | by | with No Comments

    Przyczyny niedoborów koenzymu Q10

    Wykrycie niedoboru CoQ10 jest możliwe poprzez określenie jego stężenia we krwi, w moczu lub poprzez bezpośredni pomiar jego zawartości w określonym narządzie. Jakie są przyczyny, że nagle zaczyna nam go brakować?

    • Zmniejszenie syntezy koenzymu w naszym organizmie zwiększające się stale po 40 roku życia
    • Stres (w sytuacjach silnego stresu nasz organizm zachowuje się jak w przypadku walki lub ucieczki czyli wzrasta nam ciśnienie i tętno, napinają się mięśnie i narządy ruchu tym samym organizm szybciej się zużywa).
    • Choroby (zostają uruchomione i wykorzystane wszystkie rezerwy koenzymu do funkcji obronnej organizmu).
    • Leki (osłabiają organizm).
    • Diety (błędy w odżywianiu, niedobory …)
    • Brak niektórych substancji odżywczych, soli mineralnych i witamin (B1, B2…).
    • Niedobór selenu. Aby nasza wątroba mogła sama wytwarzać ubichinon, potrzebuje niemal wszystkich witamin, ale przede wszystkim selenu. Jest składnikiem enzymu służącego do neutralizacji wolnych rodników oraz wielu substancji obcych. Selen zapewnia elastyczność tkanki i uchodzi za najważniejszego ,,łowcę” rodników.

    Źródła koenzymu Q10

    olive_koen

    Nasz organizm ma możliwość samodzielnego wytwarzania koenzymu Q10 i rozprowadzania go po całym ciele. Z wiekiem jednak ta zdolność maleje. Wpływ na ograniczenie produkcji koenzymu Q10 mają też choroby, złe odżywianie, a także stres. Koenzym Q10 może być pozyskiwany dla naszego organizmu z pożywienia,  dzięki czemu możliwe jest częściowe wyrównanie niedoborów tego związku.

    PRODUKT SPOŻYWCZY 100GKOENZYM Q10 W mg
    KIEŁKI PSZENICY0,4
    ROŚLINY STRĄCZKOWE0,2
    ORZECHY ZIEMNE0,4
    BROKUŁY0,8
    SZPINAK0,1
    TRAN0,4
    SARDYNKA0,6
    MAKRELA0,4
    MIĘSO CZERWONE0,2 do 0,4
    KURCZAK0,3
    OLEJ SOJOWY0,2
    OLEJ ROŚLINNY1,9
    MASŁOilości śladowe
    JAJAilości śladowe
    SERYilości śladowe
    MLEKOilości śladowe

     

    Głównym źródłem koenzymu Q10 jest mięso, najbogatsze w ten związek jest mięso surowe, a zwłaszcza serce, nerki, wątroba i śledziona, czyli organy o największym zapotrzebowaniu energetycznym. Szczególnie dużo ubichinonu znajduje się w rybach. Niektóre ich gatunki, np. sardynki, makrela czy łosoś są szczególnie bogate w ten koenzym. W owocach i warzywach koenzymu Q10 jest niewiele.

    Wraz z pożywieniem dostarczamy organizmowi dziennie jedynie ok 3-5 mg koenzymu Q10. Dzieje się tak, ponieważ zawartość substancji odżywczych w produktach ulega wyraźnej redukcji na skutek smażenia, gotowania i metod przetwarzania czyli:

    • konserwowania
    • zbyt długiego magazynowania
    • przemysłowych metod przetwórczych
    • niewłaściwych metod przyrządzania w domu.

    W wyniku złej obróbki i w/w metod przetwarzania żywności, dochodzi do utraty od 15 do 40% stężenia koenzymu w produkcie, dlatego wielokrotnie niezbędna jest suplementacja. Dowiedziono, że zażywanie koenzymu Q10 w małych dawkach jest praktycznie bezcelowe, ponieważ zostaje on natychmiast zmagazynowany bez jakiegokolwiek widocznego skutku. Również podany jednorazowo, nawet w dużej dawce jest w zasadzie nieaktywny. Dopiero systematycznie podawany daje zauważalne efekty. W przypadku znacznych niedoborów, już po kilku dniach suplementacji zauważalna jest wyraźna poprawa samopoczucia.
    U człowieka zdrowego zaleca się przyjmowanie 100mg dziennie (3x 30mg)koenzymu Q10 przez okres dwóch tygodni. Gdy magazyny zostaną wypełnione, wystarczają dawki rzędu 10-30mg dziennie przez okres minimum trzech miesięcy. W sytuacji, kiedy czujemy się sprawni i rzadko chorujemy wystarczą nam mniejsze dawki koenzymu, natomiast jeśli jesteśmy narażeni na większe obciążenia, sytuacje stresogenne lub częściej chorujemy, dawki powinno się zwiększać. Koenzym Q10 należy zażywać jako uzupełnienie naszej diety przez całe życie, nie dopuszczając  tym samym do jego niedoborów.
    Lek wydala się z organizmu zarówno drogą przewodu pokarmowego, jak i z moczem, przede wszystkim w formie nie zmetabolizowanej.

    Bibliografia:
    Carper J., Zdrowe serce, Vesper 2010
    Czeczot H., Antyoksydacyjne dziaania koenzymu Q. , Farmacja Polska , 2002r
    Danysz A., Kwieciński A., Właściwości farmakologiczne i leczenie Koenzymem Q10. Postępy nauk farmaceutycznych., Warszawa 1996.
    Drzewoski J. , Farmakologia kliniczna Koenzymu Q10
    Pytkowska K., Kosmetyka., Warszawa 2002

    Czytaj więcej »
  • Keonzym q10 cz2

    Wpływ i działanie koenzymu Q10 (cz. 2)

    on | in Naukowo o jedzeniu | by | with No Comments

    Wydolność fizyczna a koenzym Q10

    • Ubichinon ma bardzo silny wpływ na wydolność fizyczną organizmu dzięki jego podstawowej funkcji, czyli wytwarzaniu energii
    • Likwiduje skutki niedotlenienia oraz niedokrwienia organizmu, jakie towarzyszą intensywnemu wysiłkowi fizycznemu.
    Koenzym q10 cz2
  • Serce a koenzym Q10

    Ustępowanie objawów po suplementacji koenzymem Q10 u osób poddanych badaniu wyrażone w procentach:Przechwytywanie

    Podawanie koenzymu Q10 pacjentom zakwalifikowanym do operacji na sercu zmniejsza ryzyko uszkodzenia mięśnia sercowego i znacznie poprawia stan organizmu chorego po operacji. Potwierdzają to liczne badania przeprowadzone na pacjentach po przebytych zabiegach wszczepienia by-passów i operacjach wymiany zastawek.

    Wątroba a koenzym Q10

    Układ nerwowy a koenzym Q10

    Poziom cukru we krwi a koenzym Q10

    Układ immunologiczny a koenzym Q10

    Schorzenia dziąseł a koenzym Q10

    Starzenie się a koenzym Q10

    Wraz z wiekiem dochodzi do spowolnienia metabolizmu tlenowego i znacznego nasilenia powstawania wolnych rodników w naszym organizmie. Te ostatnie są odpowiedzialne za postępowanie procesów starzenia się naszego organizmu. Zmiany te sprzyjają pogorszeniu się kondycji i ograniczeniu sprawności fizycznej. Najbardziej widocznym skutkiem starzenia się jest pojawianie się zmarszczek na naszej skórze. Zażywanie koenzymu Q10 prowadzi do zmniejszenia i wygładzenia zmarszczek. Koenzym jest również skutecznym „zmiataczem” trucizn, jakie zalegają w ludzkim organizmie.
    Uważa się, że dorosłe osoby powinny dziennie przyjmować od 30 do 50 mg tej substancji. Preparaty z koenzymem Q10 stosować należy tuż po posiłku zawierającym tłuszcze, które polepszają jego wchłanianie przez organizm. Najkorzystniej jest stosować preparaty, w których koenzym połączony jest z witaminami E i C niedopuszczającymi do rozpadu jego cząsteczki.

    Odchudzanie się a koenzym Q10
    Koenzym Q10 wspiera też wszystkich, którzy walczą ze zbędnymi kilogramami. Poprawia przemianę materii i pomaga uporać się z osłabieniem towarzyszącym dietom odchudzającym.
    Przeczytaj cz.1 artykułu Przeczytaj cz.3 artykułu

    Czytaj więcej »
  • racuchy

    Image: Racuszki owsiane

    | Produkty warte polecenia | | 0

  • Dieta podstawowa

    on | in Diety | by | with No Comments

    Dieta podstawowa kierowana jest głównie do osób będących w trakcie rekonwalescencji po przebytej chorobie, stanach zapalnych błony śluzowej żołądka, podwyższonej ciepłoty ciała, czyli gorączki, chorobach nerek i przewodu moczowego. Świetnie również się sprawdza w przypadku osób w wieku starszym.
    Pierwszą i podstawową zasadą tego typu żywienia jest skomponowanie posiłków w taki sposób, aby zostało zaspokojone zapotrzebowanie naszego organizmu na wszystkie składniki odżywcze, czyli białka, węglowodany, tłuszcze, sole mineralne i witaminy. Cechą charakterystyczną tej właśnie diety jest jej lekkostrawność, co oznacza, że stosując ten model żywienia należy zrezygnować z potraw nadmiernie pikantnych (ostrość potraw powoduje nadmierne wydzielanie soku żołądkowego), tłustych (tłuszcz zalega w żołądku) oraz nadmiernej podaży błonnika, gdyż to właśnie on wzmaga w znaczny sposób perystaltykę jelit. Kolejną regułą jest zrezygnowanie z potraw smażonych i wszelkiej surowizny. Również temperatura posiłków odgrywa zasadniczą rolę – nie mogą być za gorące, ani za zimne. Jeśli chodzi o zawartość białka w dziennej porcji żywieniowej, nie powinno przekraczać 0,75g na jeden kilogram masy ciała, czyli osoba o wadze 70 kg powinna spożywać dziennie około 52 g białka, natomiast tłuszcz powinien stanowić około 30% całodziennego posiłku.

    W diecie podstawowej – łatwostrawnej dozwolone są:

    • zupy na wywarach z włoszczyzny i chudego mięsa, dyni, ziemniaków przecieranych, marchwi, podprawiane świeżą śmietaną, zupy owocowe przecierane
    • pieczywo pszenne, jasne, dobrze wypieczone, czerstwe, sucharki, biszkopty,
    • jogurt, kefir, mleko chude (w zależności od tolerancji), świeży twaróg, sery homogenizowane, śmietana słodka o niskiej zawartości tłuszczu,
    • masło surowe, olej słonecznikowy, sojowy, oliwa z oliwek, jaja na miękko,
    • chude mięso cielęce, wieprzowe, z kurcząt i indyków, gotowane, pieczone w folii, chude ryby (dorsz, sandacz, karmazyn, szczupak, karp), gotowane, faszerowane, w galarecie, niewielkie ilości chudych wędlin,
    • ziemniaki gotowane lub puree, sosy łagodne na wywarze z jarzyn lub chudego mięsa, podprawione zawiesiną z mleka lub jogurtu z mąką, jarzyny gotowane (bez kapusty) – marchew, szpinak, brokuły, pomidory bez skórki, sałata, jabłka pieczone lub utarte, sok z pomarańczy, grejpfrutów, cytryn, winogrona bez pestek i skórek,
    • cukier, miód, syropy owocowe, galaretki owocowe, kisiele, kompoty przecierane z owoców świeżych lub mrożonych, przyprawy łagodne; cynamon, bazylia, liście laurowe, sól, sok z cytryny, słaba herbata, bawarka, kawa zbożowa z mlekiem, soki owocowe i warzywne niekonserwowane, napary z rumianku, mięty, kwiatu lipy.

    Czytaj więcej »
  • Image: Herbata Zielona Mleczny Oolong

    | Produkty warte polecenia | | 0

  • koen_cz_1

    Koenzym Q – budowa (cz.1)

    on | in Naukowo o jedzeniu | by | with No Comments

    Dwukrotny laureat Nagrody Nobla, Linus Pauling chwalił koenzym Q10 jako „jedno z najważniejszych odkryć nauki o żywieniu w ostatnich dziesięcioleciach”, uważając go za gwarancję długotrwałej witalności.

    Budowa

    Koenzym q_10koen_Koenzym Q – inaczej zwany ubichinonem lub ubidekareonem jest organicznym związkiem chemicznym z grupy chinonów, występującym głównie w mitochondriach zarówno komórek zwierzęcych, jak i roślinnych. Odpowiada on za przenoszenie elektronów w łańcuchu oddechowym. Dzieje się to w mitochondriach komórkowych, umożliwiając transport elektronów pomiędzy kompleksami białek łańcucha oddechowego, wbudowanymi w wewnętrzną błonę mitochondrialną. Przenosi elektrony między dehydrogenazą NADH (kompleks I), względnie reduktazą bursztynian-koenzym-Q (kompleks II) na kompleks cytochromów bc1, jest więc miejscem zejścia się dróg elektronów pochodzących z NADH oraz FADH2. Poza mitochondriami, koenzym Q występuje również we frakcji mikrosomalnej, gdzie uczestniczy w transporcie elektronów przez błony aparatu Golgiego.

    Najważniejszą funkcją koenzymu Q jest przenoszenie elektronów w obrębie mitochondrialnego łańcucha oddechowego. Bierze on udział w podstawowych dla życia komórki cyklach przemian metabolicznych, umożliwiających wykorzystanie energii zmagazynowanej w wysokoenergetycznych związkach fosforowych czyli ATP.  Bez koenzymu Q, wchodzącego w skład bardzo istotnego dla tych przemian enzymu, nie było by możliwe zachodzenie cyklu Krebsa. Poprzez działanie bezpośrednie (rola zredukowanej formy CoQ) i pośrednie (umożliwienie przejścia witaminy E w formę zredukowaną) koenzym Q odgrywa  istotną rolę w mechanizmach antyoksydacyjnych komórki. Dlatego też jednogłośnie został zaliczony do najważniejszych czynników endogennych chroniących komórkę przed aktywnymi postaciami tlenu.

    Trochę historii

    W trakcie badań okazało się, że występuje wiele homologów koenzymu Q, różniących się długością łańcucha poliprenylowego. Z drożdży i pleśni wyizolowano ubichinony zawierające łańcuch  zbudowany z sześciu, siedmiu, ośmiu i dziewięciu jednostek izoprenoidowych. W ludzkich mitochondriach najpowszechniej występuje ubichinon Q10, w którym łańcuch boczny zbudowany jest z 10 jednostek izoprenowych. Właśnie z tego powodu najczęściej spotykamy się z określeniem ubichinonu –  Koenzymem Q10.

    Występowanie homologów koenzymu Q wg Bliznakowa i Hunta

    Organizmy

    Homologi koenzymu Q

    NIEKTÓRE ORGANIZMY

    Q1, Q2, Q3, Q4, Q5, Q6

    ESCHERICHIA COLI

    PSEUDOMONAS AERUGINOSA

    PSEUDOMONAS DENITRIFICANS

    Q8, Q9, Q10

    DROŻDŻE

    Q6, Q7

    GRZYBY

    Q6, Q7, Q8, Q9, Q10

    ROŚLINY

    Q8, Q9, Q10

    BEZKRĘGOWCE

    Q7, Q8, Q9, Q10

    KRĘGOWCE

    Q9, Q10

    CZŁOWIEK

    Q10

    Początkowo stwierdzono, iż Koenzym Q10 występuje jedynie w mitochondriach, jednak z czasem dowiedziono jego obecność również we frakcji mikrosomalnej, a także w jądrach komórkowych. Co ciekawe, organizm ludzki, co prawda w ograniczonym stopniu, ale jednak potrafi wykorzystywać także ubichinony o łańcuchach bocznych innej długości, przekształcając je w wątrobie w koenzym Q10.
    Jego odkrycie uznano za jedno z największych osiągnięć naukowych XX wieku, niestety badania na szeroką skalę nad koenzymem Q10 są prowadzone stosunkowo krótko, ponieważ  przed rokiem 1974 jego sztuczna produkcja była za droga.

    Narządem mającym największe zapotrzebowanie na koenzym Q10, a jednocześnie jego największym magazynem, jest serce. Mimo to, różni ludzie mają różne zapotrzebowanie na koenzym Q10. Jest on syntezowany we wszystkich tkankach i komórkach w ilości wystarczającej do wypełnienia swojej roli w warunkach prawidłowej homeostazy organizmu. W stanach chorobowych jednak, tych upośledzających funkcje tkanek i narządów, biosynteza lokalna jest niewystarczająca i wymaga ponownej dystrybucji drogą krwionośną w celu uzupełnienia poziomu ubichinonu.
    Młodzi, zdrowi ludzie, którzy nie są zbytnio narażeni na stresy, mają znacznie większe rezerwy koenzymu w porównaniu z ludźmi starszymi, bardziej zestresowanymi, mającymi już za sobą rozmaite choroby. U tych osób procesy chemiczne wewnątrz organizmu nie przebiegają już tak prawidłowo, jak wcześniej. Aby nie dopuścić do pojawienia się niedoborów, zaleca się stosowanie odpowiedniej diety lub jeżeli jest to konieczne, zastosowania niezbędnej suplementacji.

    Koenzym Q10 – oprócz w/w roli ,,pogromcy wolnych rodników”, opóźniającego procesy starzenia się skóry, odgrywa również znaczącą rolę w zwiększaniu wydajności fizycznej organizmu, a także pomaga w utrzymaniu prawidłowego stanu tętnic, znacznie przedłużając ich młodość, co ma wpływ na funkcjonowanie całego układu krwionośnego.
    Należy do grupy antyoksydantów (neutralizuje wolne rodniki) pochodzenia zarówno wewnętrznego (endogennych), jak i tych pochodzenia zewnętrznego (egzogennych). Jest substancją o charakterze witaminy obecną we wszystkich organizmach ludzkich.

    Przeczytaj cz.2 artykułu Czytaj więcej »
  • Diety zależne od ilości błonnika – dieta wysokobłonnikowa

    on | in Diety | by | with No Comments

    Na początek warto zastanowić się nad tym, czym jest błonnik dla naszego organizmu i jaką rolę odgrywa w naszym sposobie żywienia. W ostatnim czasie o roli błonnika powiedziano już dużo, spróbujmy to jakoś podsumować.
    Błonnik jest rodzajem wielocukru, czyli należy do grupy węglowodanów. Mamy dwa rodzaje błonnika: rozpuszczalny i nierozpuszczalny w wodzie. Aby błonnik ,,zadziałał” jak należy, zawsze, bez względu na jego źródło łączymy go z wodą. Jeśli nie będziemy przestrzegać tej zasady, błonnik nie tylko nie zadziała, ale jego spożywanie może przynieść skutek odwrotny.
    Działanie błonnika:

    • Błonnik w znaczny sposób wpływa na perystaltykę naszych jelit, czyli tzw. ruchy robaczkowe, co oznacza, że wpływa na regularność wypróżnień. Dzieje się tak, ponieważ przechodząc w niezmienionej formie drażni ścianki naszego jelita pobudzając jego ukrwienie.
    • Wychwytuje z naszego organizmu substancje takie jak: toksyny bakteryjne i metale ciężkie, jednocześnie zapobiegając ich wchłanianiu – ma działanie detoksykujące.
    • Jest pomocny w odchudzaniu gdyż z racji iż pęcznieje w żołądku daje uczucie sytości tym samym ograniczając kaloryczność posiłków.
    • Wpływa na obniżenie poziomu cholesterolu. Dzieje się tak ponieważ dzięki błonnikowy zostaje on szybciej usunięty z naszego organizmu wraz ze stolcem, podobnie jak pozostała ilość tłuszczów. Dzięki temu stężenie trójglicerydów w naszym organizmie spada.
  • Liczne badania dowiodły ścisły związek pomiędzy stanem niedoboru błonnika w naszym organizmie, a występowaniem chronicznych zaparć, zespołem jelita drażliwego czy uchyłkowatością jelita grubego. Te dolegliwości z kolei mogą być jedną z przyczyn powstawania raka jelita grubego.

    Nie tylko w tych schorzeniach błonnik odgrywa dużą rolę. Dzięki zwiększonej jego podaży zmniejsza się ryzyko zachorowania na miażdżycę, cukrzycę (spowalnia wchłanianie glukozy), kamicę żółciową oraz inne niebezpieczne choroby układu krążenia. Na ogół przyjmuje się, że dzienna – dobowa podaż błonnika dla osób dorosłych powinna oscylować w granicach 20 – 40g.
    Do produktów bogatych w ten węglowodan zalicza się głównie pieczywo z ciemnej mąki, owoce (czarne i czerwone porzeczki, maliny, gruszki, jabłka, owoce suszone, warzywa (marchew, dynia, buraki, brokuły, seler, kalafior, kapusta), otręby, siemię lniane, kasza gryczana, ryż, Musli.

    Będąc na diecie bogatobłonnikowej pamiętaj spożywaniu dużej ilości wody i innych płynów, minimalnie 2 litrów dziennie. Błonnik pokarmowy wchłania duże ilości wody i jeżeli nie zostanie ona dostarczona – spożywanie błonnika przyniesie odwrotne działanie wskutek czego wystąpią zaparcia oraz bóle brzucha.

    Nadmiar błonnika może obniżać wchłanianie cennych składników pokarmowych tj.: wapń, żelazo, cynk. Dlatego, aby nie dopuścić do przedawkowania błonnika, jego źródłem powinna być żywność, a nie suplementy!
    Dieta wysokobłonnikowa nie jest dietą łatwostrawną. Absolutnie nie może być ona stosowana w stanach zapalnych: jelit, żołądka, trzustki, dróg żółciowych i dwunastnicy; chorobami zakaźnymi; stanem niedoboru białka.

     

    Czytaj więcej »
  • Sok z buraka na nadciśnienie.

    on | in Ciekawostki | by | with 1 Comment

    Naukowcy z Uniwersytetu Królowej Marii w Londynie zaobserwowali u pacjentów, którzy pili sok z buraków (250ml dziennie), iż w ciągu 24 godzin dochodziło do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
    Wynika to głównie z faktu, iż sok z buraków zawiera znaczne ilości azotanów, które z kolei podnoszą stężenie tlenku azotu we krwi, co powoduje spadek ciśnienia. Ciekawostką również jest fakt, że im wyższe ciśnienie krwi u chorego, tym większy jego spadek czyli działanie azotanów silniejsze. Warzywa, które maja podobne działanie to m.in. kapusta i szpinak.

    Czytaj więcej »
  • Czarna herbata a insulinooporność

    on | in Ciekawostki | by | with No Comments

    Ostatnio coraz częściej mówi się o zbawiennym wpływie zielonej herbaty na nasz organizm. Tymczasem okazuje się, iż dużo dobrego może dla nas zrobić herbata czarna, która cechuje się właściwościami przeciwcukrzycowymi i odgrywa znaczącą rolę w walce z  insulinoopornością.

    Naukowcy, po przeprowadzeniu matematycznych analiz na 50 różnych narodowościach, w których konsumpcja tego napoju jest różna, stwierdzili, że kraje o dużym spożyciu czarnej herbaty mogą poszczycić się mniejszą zachorowalnością na cukrzycę.

    Czytaj więcej »
  • Maślanka

    Image: Maślanka Robico

    | Produkty warte polecenia | | 0

  • Pory roku i alergie pokarmowe

    Pory roku mają wpływ na alergie pokarmowe.

    on | in Ciekawostki | by | with No Comments

    Na podstawie przeprowadzonych w wielu krajach badań epidemiologicznych amerykańscy uczeni dowiedli, że istnieje związek pomiędzy alergią pokarmową, a porą roku narodzenia dziecka!!!  Okazuje się, że u dzieci urodzonych w miesiącach jesiennych, czyli wrześniu, październiku i listopadzie alergie pokarmowe występowały znacznie częściej, przy czym dotyczyło to głównie dzieci rasy białej.
    Wiadomo nie od dziś, że alergie pokarmowe są bardzo powszechnym problemem, zwłaszcza u naszych pociech. Alergia pokarmowa to nic innego, jak reakcja układu odpornościowego na białka zawarte w danym pokarmie. Niestety problem pojawiających się alergii u dzieci występuje coraz częściej, a alergolodzy nie są do końca zgodni co do ich etiologii. Na wystąpienie alergii może mieć wpływ wiele czynników, m.in. dieta, niedobór witaminy D3,  czy zmiany we florze bakteryjnej jelit.

    Czytaj więcej »
  • Kategorie w czytelni

    Jestem na Facebook

    Tagi

    Acai alergie pokarmowe barwniki beta-karoten bioperyna błona śluzowa błonnik chemia cholesterol choroby nerek choroby serca cukrzyca depresja dieta dieta wrzody żołądka dynia gastroskopia Helicobacter herbata insulina jajka kamienie nerkowe koenzym Q10 kwasy omega metabolizm nadciśnienie odchudzanie odporność rak jelita grubego rak prostaty regeneracja ryby smoothie spalanie tłuszczu stres oksydacyjny superfood udar mózgu warte polecenia witalność witaminy wrzody żołądka wynalazki zdrowe żywienie zdrowie zimniaki

    Często odwiedzane

    Często czytane

    Produkty warte polecenia

    
    Scroll to top